Bij COBA mocht ik gewoon binnenkomen zoals ik was. De ene dag zit je lekker in je vel, de andere dag wat minder – en daar werd altijd goed mee omgegaan. De positieve houding van de begeleiders en de vertrouwensband die je met hen opbouwt, hebben mij echt geholpen. Natuurlijk was het lastig als een vertrouwd gezicht stopte bij COBA, maar ook dat werd goed begeleid. Daardoor kon ik later ook beter omgaan met veranderingen in andere hulpverleningssituaties. De activiteiten pasten altijd goed bij mij – van koken tot zwaardgevechten met schuimzwaarden of speurtochten. Door die activiteiten ontdekte ik nieuwe interesses, leerde ik mijn grenzen kennen en groeide ik stap voor stap verder.